Category: Columns
Year: 2002

Hits: 689

Als ik soms om me heen kijk in ons wereldje van SM, dan lijkt er een taboe te bestaan op bloot. Wij zijn meer in ons sas met latex, leer en lak. Helemaal bloot geven wij SM-ers ons zelden. En het rare is, ook persoonlijk of geestelijk geven wij ons maar moeizaam bloot.

Je zou verwachten dat SM-ers elkaar makkelijk vinden. We delen toch allemaal dat ene, dat voor ons zo bijzonder mooie en interessante segment van de seksualiteit? Een paar nummers terug schreef ik in de Doorslag een stukje onder de titel “Is SM ziek?”. (*)

Ik schreef dat het onmogelijk leek een geschikte SM-partner te vinden. Bijna 13 jaar was ik zonder SM-partner, zonder SM. Ik probeerde mijn gevoelens soms weg te drukken, andere keren deed ik vruchteloze pogingen een contact te maken. Niets hielp. En met de vele advertenties in bladen en op internet in gedachten, gaf ik de moed met grote regelmaat op, met het idee dat er met mij al té veel slaven op zoek waren naar die paar schaarse Meesteresen.

Met trots en blijdschap dien ik nu een lieve, begripvolle, fantasierijke en even bedreven Meesteres. Ik geniet van haar aandacht, zij van mijn overgave en samen genieten wij intens van de intimiteit die SM ons brengt. En dat terwijl mijn haargrens wijkt, mijn welvaartsbuikje een portie sportschool kan verdragen en mijn luchtwegen niet meer goed functioneren zonder de dagelijkse dosis medicijnen. En wat blijkt? Mijn SM-relatie is prima te combineren met mijn – overigens juist hierdoor sterker geworden – huwelijk!

Hoe kon het tij zo plotseling ten goede keren? Dat wil ik graag met u delen. Niet dat het een recept is voor succes, waarbij u kunt rekenen op mijn garantie… Maar wie weet is er iemand mee geholpen?

Op zeker ogenblik ben ik lid geworden van een Nederlandse internet ‘mailing list’ op het gebied van SM, nl-bdsm.nl. Via deze mailing list ontvang ik allerlei elektronische post, soms met praktische vragen, hartenkreten of meldingen van SM-feesten. Andere keren zijn het verhalen of tips. En zelf kan ik ook dergelijke berichten verzenden aan alle deelnemers van deze list. Sommige nieuwe leden stellen zich even voor in een e-mail, dat is daar in elk geval een goed gebruik. En dat hoeft natuurlijk niet met volledige naam en toenaam. De meeste mensen ‘kennen’ elkaar onder een pseudoniem of ‘nick’.

Toen ik mij – best wel na lange aarzeling – voorstelde aan de andere lezers en schrijvers op de mailing list, is het een vrij persoonlijk verhaal geworden. Daarin gaf ik mij in hoge mate bloot voor wat betreft mijn gevoelens, mijn opvattingen over SM en hoe SM (g)een rol speelt in mijn huwelijk.

Ik gaf vrij en uitvoerig uiting aan mijn verdriet, mijn (wan)hoop en mijn verlangens. Op mijn mail kreeg ik een paar reacties, niet veel maar allemaal wel even lief, begripvol en behulpzaam.

Nee, de felbegeerde Meesteressen stonden ook toen nog steeds niet in de rij. Maar daar was mijn voorstellen ook zeker niet voor bedoeld. Bij de reacties was er wel één, die mij adviseerde om eens in chatrooms te kijken (praatkamertjes op internet, zal ik maar zeggen). Zij, schrijfster van deze reactie en zelf Meesteres, is operator (toezichthouder, gespreksleider) van zo’n chatroom. Ze prees de chatrooms aan als dé plek bij uitstek om mede-SM-ers te ontmoeten en wie weet, zou ik daar mijn Meesteres wel kunnen vinden.

Nu waren chatrooms voor mij een nog niet verkend domein, dus ik gaf eerlijk blijk van mijn onkunde en vroeg haar hoe het toe gaat in chatrooms, waar ik ze kon vinden op internet en van welke chatroom zij zelf operator was. Van net een kwam het ander, zoals dat wel vaker in het leven het geval is.

Deze Meesteres nam mij bij de hand en we gingen via e-mail en in de chatroom met toenemende regelmaat gesprekken aan. Ook daarin gaf ik mijzelf bloot, liet ik zien wie en wat ik ben en zo leerde ik haar ook steeds beter kennen. En laat ik duidelijk zijn, het ging niet om ons haar of ons figuur, niet om de lengte van mijn penis of de omvang van haar borsten, laat staan om het formaat van de auto of de marktwaarde van onze woningen…

Het ging er wel om wie we zijn… diep van binnen, in onze harten, in onze zielen. Inmiddels wisselden wij honderden e-mails en sms-berichten uit en zijn er vele uren omgevlogen waarin we intens en diep met elkaar hebben gechat. We hebben ontdekt waarin we op elkaar lijken en hoe onze verwachtingen en verlangens elkaar aanvullen. We zijn elkaar ten volle gaan respecteren, vertrouwen en liefhebben, hetgeen in mijn ogen allemaal noodzakelijk is voor een intieme SM-relatie.

>En nu? Nu is deze Meesteres sinds enkele maanden ‘mijn’ Meesteres. Naast het daadwerkelijk beleven van SM delen we ook nog steeds veel intieme emoties met elkaar, we blijven voortdurend met elkaar communiceren.

Geheel onverwacht is er zo iets moois voortgekomen uit het feit dat ik mij bloot gaf. Met een heel andere blik kijk ik nu naar de contactadvertenties die zoveel vragen, maar slechts zelden iets prijs geven over de persoon die zoekt.

>Tja, je moet je moet dus wel de moed hebben om jezelf eerst bloot te geven, ook enig risico durven te nemen daarbij en vervolgens open staan om het geluk te omarmen als het je toelacht. Bloot slaat dus niet dood, niet hier, niet op deze manier. Nee, bloot loont… echt waar!

 

(*) 'Doorslag' was het tijdschrift voor leden van de Vereniging Werkgroep Algolagnie (VWA).